//////

JUŻ NIE TAKA MALUTKA ISTOTKA

images

Gdy coś go zaciekawi, sięga po to, nie bacząc na przesz­kody i niebezpieczeństwa. Gdy jego nóżki poczują potrzebę wspinania – wspina się na cokolwiek, co się do wspinania nadaje. Gdy coś rozbawi go i rązweseli – śmieje się długo i głośno, a gdy ktoś zrani jego serduszko – płacze rozpaczli­wie. Jest malutką, bardzo miłą istotą, lubi pieszczotę i potrzebuje jej, lubi być chwalony i często się stara, by na pochwałę zasłużyć, ale gdy nagle ogarnia go gniew – bije, wrzeszczy, kopie, gryzie. Potrafi skupić się nad jakąś czyn­nością, lecz nie na długo jeszcze. Podobnie szybko prze­mija u niego każde zainteresowanie, zabawa, nastrój, ustępując miejsca nowemu, innemu, jeszcze bardziej fascynującemu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *